Het is even geleden dat ik iets heb gedeeld over het verloop van de behandeling van mijn neurologische aandoening. Dit heeft te maken met dat het een lange zoektocht is geweest naar een juiste dosering. Het was nogal een hobbelige weg met vervelende, invaliderende bijwerkingen. In overleg met de neuroloog en gespecialiseerde fysiotherapeut heb ik besloten om de behandeling geleidelijk aan tot een minimale dosering af te bouwen en inmiddels is er een goede balans gevonden.
Een lang verhaal kort. Ik heb iets meer last van een hoofdtremor, maar ik kan wel weer normaal eten en drinken, mijn hoofd omhoog houden en de motoriek van mijn mond en gezIcht zijn weer hersteld. Dat is echt al een hele verbetering.
Iets meer een hoofdtremor betekent wel dat de aandoening meer zichtbaar is en ja dit roept gevoelens van schaamte op. Het is even wat het is en ik vertrouw erop dat ik ook hier mijn weg wel weer in ga vinden.
Daarbij heeft mijn algehele motoriek door dit proces een behoorlijke klap gehad. Wat inhoud dat ik helemaal opnieuw mag beginnen met allerlei verschillende oefeningen om ook hier weer verbetering in te krijgen.
Van nature ben ik niet zo geduldig en ook emotioneel vond ik het met momenten behoorlijk pittig. Gelukkig hoefde ik niet alleen dit proces te doorlopen en mede dankzij de mental support van liefdevolle mensen om mij heen, schrijf ik deze blog met een glimlach op mijn gezicht en voel ik me goed.
Liefs,
💫 Natascha
Reactie plaatsen
Reacties