Blog

Geïnspireerd door Lotte-Oriana en Anja ben ik begonnen aan de boekenserie de *Aardkinderen*. Het eerste boek heb ik inmiddels uit en wauw wat een verhaal. Het is een verhaal over het mysterie van het ontstaan van de mensheid en de harde strijd om in de prehistorie te overleven. 

Afgelopen twee nachten heb ik goed geslapen. De hoge koorts is gezakt, de hartkloppingen zijn voorbij en mijn hartslag is weer tot rust gekomen. Mijn energielevel is beneden vriespunt, mijn stem is verdwenen, alle spieren in mijn lichaam doen zeer en overal komt groene snot uit, maar mij hoor je niet klagen. Ik verveel me gelukkig ook niet zo snel, er is altijd wel iets wat ik leuk vind om te doen en anders kan ik altijd nog gaan slapen. 

Ik ben opnieuw ziek en ditmaal ook echt gevloerd. Wat begon met een buikgriep, ging over in een luchtweginfectie en een keelontsteking. Vanwege de voorafgaande buikgriep is mijn gestel behoorlijk uitgeput geraakt en ik heb dan ook niet zoveel meer over om bij te zetten. Ik voel me dan ook uitgeput en het lopen naar de keuken voor een kopje thee is eigenlijk al teveel. Aankomende week heb ik dan ook al mijn afspraken uit de agenda gehaald om ruimte te maken voor rust en herstel. Het is nog niet gezegd dat ik met een week weer helemaal ben opgeknapt, maar het is wel de bedoeling dat ik mezelf dan weer wat beter begin te voelen. Daar hopen we dan maar op.

Mijn weerstand is de afgelopen periode allesbehalve optimaal. Elke week heb ik weer iets nieuws:

De afgelopen dagen ben ik vanwege een griepje behoorlijk ziek geweest. Ook vandaag voel ik mezelf niet fit, maar het is me wel gelukt om op m’n mat te komen zitten. Niet fit, niet in balans en zeker niet als de beste versie van mezelf en terwijl ik dit schrijf realiseer ik me dat dit ook niet hoeft. Ik hoef alleen maar aanwezig te zijn met dat wat er is en niet is. Omdat het niet uitmaakt, want hoe het ook is, het is goed genoeg, ik ben goed genoeg. Altijd!

Vaak is een korte kennismaking voldoende, maar soms is het fijn en nodig om uitgebreid de tijd te nemen voor een kennismakingsgesprek. Om elkaar wat beter te leren kennen, om op een diepere laag met elkaar te kunnen verbinden en om zo samen te kunnen zorgen voor een veilige bedding ter voorbereiding op een sessie. 

Vandaag werd ik tijdens een afspraak bij mijn fysiotherapeute ineens erg boos en verdrietig. Mijn motoriek doet niet wat het behoort te doen en hier baal ik van. Mijn linkerschouder trekt steeds omhoog, mijn tremor is behoorlijk aanwezig en ik moet over iedere beweging nadenken. Ook gaan mijn dagelijkse oefeningen voor geen ene meter en kan ik het voor mijn gevoel net zo goed niet doen. Ik vond het allemaal ontzettend stom en irriteerde mezelf mateloos. 

Vanuit de ayurvedische filosofie is alles opgebouwd uit vijf elementen: Ether, Lucht, Vuur, Water en Aarde. Deze vijf elementen vormen de basis van ons bestaan, ons lichaam en de natuur om ons heen.

Onderstaand verhaal kan triggerend zijn. 

Vanmorgen werd ik wakker. Ik draaide mezelf om in bed en ging rechtop zitten. De hele kamer draaide en ik voelde me kotsmisselijk. Wonderbaarlijk genoeg raakte ik niet in paniek, maar kon ik juist heel helder nadenken. Ik checkte bij mezelf of ik mijn eigen naam en de dag nog wist of ik mijn lichaam normaal kon bewegen en of ik nog kon spreken. Dit bleek gelukkig het geval. Ik besloot dat het niet nodig was om 112 te bellen en belde in plaats daarvan de spoedlijn van de huisarts. Na overleg met de assistente bleek dat ik last had van BPPD, benigne paroxysmale positie duizeligheid. Kortom, een moeilijk woord voor draaiduizeligheid. 

Wanneer het gaat over yoga dan hebben we het vaak over de verschillende houdingen die worden beoefend. Echter is yoga zoveel meer dan dat. Het is een eeuwenoude Indiase filosofie en het leek me mooi om hier tijdens de yin yogales van gisteravond dan ook aandacht aan te besteden. Tijdens de les hebben we het gehad over het achtvoudige pad wat staat beschreven in de yoga sutra’s van Patanjali. 

Nog niet zo lang geleden gaf ik een sessie waarbij we een reis door haar lichaam gingen maken. Hoewel haar lichaam fragiel aanvoelde, voelde haar energie enorm krachtig. Tijdens het aanraken van haar lichaam op bepaalde plekken kwamen stukken naar voren die moeilijk en pijnlijk waren. Het was mooi om te zien hoe ze deze stukken vanuit liefde kon doorvoelen en integreren.