De polyvagaal theorie is ontwikkeld door Stephen Porges. Deze theorie kan helpen bij het begrijpen van hoe ons autonome zenuwstelsel reageert op veiligheid en gevaar en waarom mensen verschillend reageren op stress.
Het is gebaseerd op drie hoofdprincipes.
🌟 Ventraal Vagaal:
Het ventrale vagale deel wordt ook wel ons sociale betrokkenheidssysteem genoemd, waarbij het gaat over veiligheid en verbondenheid in relatie tot onze sociale omgeving. Waarbij verbondenheid een biologische noodzaak is. Dit deel zal er dan ook alles aan doen om het gevoel van veiligheid en verbondenheid te behouden.
🌟 Sympathisch:
Wanneer we onszelf veilig en verbonden voelen, zorgt het sympathische deel ervoor om in beweging te komen. Zodat we vanuit een gevoel van nieuwsgierigheid eropuit durven gaan om te ontdekken, te spelen en plezier te ervaren.
Echter wanneer er gevaar of stress waargenomen wordt, stijgt onze hartslag en neemt de adrenaline toe. Het lichaam bereidt zich voor om te vechten of te vluchten. Vrijwel het hele lichaam is hierbij betrokken.
🌟 Dorsaal Vagaal:
Wanneer we onszelf veilig voelen helpt het ons om tot rust te komen, te ontspannen, te slapen en te verteren.
Bij extreem gevaar of langdurige stress kan het lichaam overschakelen naar een noodtoestand. Je zenuwstelsel stort als het ware in elkaar. Je kunt de energie in jezelf voelen wegzakken en flauwvallen. Je kunt jezelf leeg voelen of gaan dissociëren. Je trekt jezelf steeds meer terug en mogelijk kun je jezelf niet meer bewegen. Je bevriest.
Liefs
💫 Natascha
Reactie plaatsen
Reacties